دوست ؟!

کلا هرچی از دوستی من با سه تا هم کلاسیم ک بهشون میگم دوست صمیمی میگذره بیشتر متوجه میشم ک این احساس دوست صمیمی و رسمیتش فقط فقط از طرفه منه . مثلا میگم ما داریم جایی میریم و نفر پنجمی هم هست ، مثلا کاف یا ال ؛ بعد اگ کاف باشه میم باهاش میاد و نون با ف میاد یا اگ ال باشه نون باهاش میاد و میم با ف همراه میشه ، اما هیچ کدوم واکنشی نسبت ب تنها بودن من ندارن ، اما اگ هر کدوم دیگ تنها بمونن بقیه کلی همراهیش میکنن. بعدیشم هم گروه سه تاییشون هست ک ب اسم ما سه نفر ک من توش نیستم و اتفاقی تو گوشی میم دیدم ، خب من با این قضیه ها ناراحت میشم ، و از دلم بیرون نمیره حتی با وجود اینک تو راه نون ازم پرسید چرا ناراحتم و من گفتم خسته ام ، یا اینک ف سر کلاس پرسید چرا ناراحتم و پیام داد بهم.
کلا نمیدونم چرا اینهمه ناراحتیم بولده ، روز شنبه حتی بغض گلومو گرفته بود . باید تلاش کنم خیلی زیاد تلاش کنم تا نگران از دست دادن کسی نباشم . نباید دلگیر بشم.
تو خیلی موارد قوی هستم ، تو اینم باید قوی بشم.
پاییز قشنگ من خوش آمدی ... چقدر تو خوبی...